
Het ziet eruit als een lasagna maar is het niet; tenminste niet wat de naam betreft. Vincisgrassi is een typisch gerecht, en een van de meest gegeten gerechten van de regio Le Marche in Italië. Goed, laten we het dus vooral geen lasagna noemen! Vincisgrassi heeft z’n eigen unieke geschiedenis en is een belangrijk symbool van de keuken van Le Marche. Er zijn talloze variaties te vinden in de hele regio en van huishouden tot huishouden, maar ongeacht welke variatie je zult proeven, het is een geweldig gerecht! Als je eenmaal een vakantiewoning in Le Marche hebt gevonden en de schilderachtige regio wilt gaan verkennen, zorg dan dat je zeker je portie Vincisgrassi krijgt! Zoals een lasagna maar voller en met meer ingrediënten, het is het perfecte gerecht om je de energie te geven er weer even tegenaan te kunnen en de regio helemaal te gaan ontdekken.
De oorsprong van het gerecht is ietwat mysterieus te noemen. Er zijn twee legendes over hoe het tot stand is gekomen en men is er nog niet geheel over uit welke te moeten geloven. Het eerste verhaal kent eigenlijk twee versies en gaan allebei terug tot op de periode van de Napoleontische heerschappij, toen de regio bezet werd door de troepen van Napoleon.
De oorsprong van het gerecht is ietwat mysterieus te noemen. Er zijn twee legendes over hoe het tot stand is gekomen en men is er nog niet geheel over uit welke te moeten geloven. Het eerste verhaal kent eigenlijk twee versies en gaan allebei terug tot op de periode van de Napoleontische heerschappij, toen de regio bezet werd door de troepen van Napoleon.
Onder de soldaten die de stad Ancona verdedigden tegen de troepen van Napoleon, bevond zich een Oostenrijkse generaal genaamd Windisch Graetz. Hij vocht met zoveel passie en daadkracht dat een chef een gerecht bedacht dat leek iets wat de generaal erg lekker vond, en vernoemde het naar hem.
Een andere versie van het verhaal van Windisch Graetze is dat hij bij een boerderij een pauze nam toen hij erg moe en hongerig werd en om wat eten vroeg. De vrouw des huizes wilde iets vullend voor hem maken en maakte een tomatensaus met wat vlees wat overgebleven was. De generaal was zo onder de indruk dat hij het bevel gaf aan zijn chef om hetzelfde te maken en zodoende werd het een populaire maaltijd.
Echter, volgens de tweede legende zou het gerecht voor het eerst genoemd worden in een kookboek geschreven door Antonio Nebbia in 1779. Het boek, met de naam “Il cuoco macaratese” (“De chef van Macerata”), maakt melding van een recept voor het bereiden van “princisgras” (“vet van prinsen”) saus. De overeenkomst tussen de twee gerechten heeft ertoe geleid dat sommigen speculeerden dat Nebbia echter de uitvinder van het gerecht was, aangezien Nebbia het eerste kookboek schreef dat door geheel Italië werd gebruikt.
Het tweede verhaal is wat geloofwaardiger misschien, maar ongeacht welk verhaal nu waar is, het is een feit dit gerecht gewoon echt geproeft moet worden als je Le Marche bezoekt. Bekijk ons recept hier, en probeer het zelf te maken.
Een andere versie van het verhaal van Windisch Graetze is dat hij bij een boerderij een pauze nam toen hij erg moe en hongerig werd en om wat eten vroeg. De vrouw des huizes wilde iets vullend voor hem maken en maakte een tomatensaus met wat vlees wat overgebleven was. De generaal was zo onder de indruk dat hij het bevel gaf aan zijn chef om hetzelfde te maken en zodoende werd het een populaire maaltijd.
Echter, volgens de tweede legende zou het gerecht voor het eerst genoemd worden in een kookboek geschreven door Antonio Nebbia in 1779. Het boek, met de naam “Il cuoco macaratese” (“De chef van Macerata”), maakt melding van een recept voor het bereiden van “princisgras” (“vet van prinsen”) saus. De overeenkomst tussen de twee gerechten heeft ertoe geleid dat sommigen speculeerden dat Nebbia echter de uitvinder van het gerecht was, aangezien Nebbia het eerste kookboek schreef dat door geheel Italië werd gebruikt.
Het tweede verhaal is wat geloofwaardiger misschien, maar ongeacht welk verhaal nu waar is, het is een feit dit gerecht gewoon echt geproeft moet worden als je Le Marche bezoekt. Bekijk ons recept hier, en probeer het zelf te maken.