Het Torba klooster was oorspronkelijk gebouwd in de 5e eeuw als een Romeins fort tegen invasies van barbaren en gebruikt voor militaire doeleinden onder verschillende regimes en vermommingen, totdat het onder de heerschappij kwam van een groep Benedictijnse nonnen in de 8e eeuw. Het gebouw werd uitgebreid en tot een religieus complex gemaakt waarvan het interieur een versiering kreeg met uitgewerkte muurschilderingen en fresco's.
Later verviel het klooster in ongebruik als een religieus gebouw en werd gebruikt door lokale boeren met meer praktische opvattingen over hoe het gebouw het beste gebruikt kan worden. Zij besloten om de schilderingen te bedekken met plamuur en, in sommige gevallen, negeerden zij de werken volkomen, en lieten ze gewoon aan hun lot over.
Als een resultaat hiervan ging veel verloren, maar sommige werken wisten toch te overleven, ondanks de verwaarlozing. Er is gelukkig een gedeelte dat heeft weten te overleven en heeft geleid tot het ontstaan van vele legendes en geruchten.
20
jan.
2017
2017