
Het Torba klooster was oorspronkelijk gebouwd in de 5e eeuw als een Romeins fort tegen invasies van barbaren en gebruikt voor militaire doeleinden onder verschillende regimes en vermommingen, totdat het onder de heerschappij kwam van een groep Benedictijnse nonnen in de 8e eeuw. Het gebouw werd uitgebreid en tot een religieus complex gemaakt waarvan het interieur een versiering kreeg met uitgewerkte muurschilderingen en fresco's.
Later verviel het klooster in ongebruik als een religieus gebouw en werd gebruikt door lokale boeren met meer praktische opvattingen over hoe het gebouw het beste gebruikt kan worden. Zij besloten om de schilderingen te bedekken met plamuur en, in sommige gevallen, negeerden zij de werken volkomen, en lieten ze gewoon aan hun lot over.
Als een resultaat hiervan ging veel verloren, maar sommige werken wisten toch te overleven, ondanks de verwaarlozing. Er is gelukkig een gedeelte dat heeft weten te overleven en heeft geleid tot het ontstaan van vele legendes en geruchten.
Later verviel het klooster in ongebruik als een religieus gebouw en werd gebruikt door lokale boeren met meer praktische opvattingen over hoe het gebouw het beste gebruikt kan worden. Zij besloten om de schilderingen te bedekken met plamuur en, in sommige gevallen, negeerden zij de werken volkomen, en lieten ze gewoon aan hun lot over.
Als een resultaat hiervan ging veel verloren, maar sommige werken wisten toch te overleven, ondanks de verwaarlozing. Er is gelukkig een gedeelte dat heeft weten te overleven en heeft geleid tot het ontstaan van vele legendes en geruchten.

De "gezichtsloze nonnen" van Torba hebben veel aandacht weten te trekken vanwege de manier waarop ze hebben weten te overleven; veel van het werk is zeer slechte staat en er zijn er drie waarvan de gezichten missen met perfecte witte ovale cirkels in plaats daarvan.
Deze perfecte verdwijning van slechts de gezichten heeft de vraag doen ontstaan wat er precies heeft plaatsgevonden, het lijkt te bizar om het af te schuiven op slechts erosie.
Het verhaal gaat dat tijdens het schilderen van het stuk, drie nonnen het klooster verlieten en nooit terugkeerden, en werden dus niet gebruikt als modellen voor het werk. Vanwege dit voorval zou het wel eens kunnen zijn dat hun zielen zonder vrede ronddolen in de omgeving. De positie van de handen van alle figuren heeft ook geleid tot speculatie en bevat volgens sommige locals een geheime betekenis.
Deze perfecte verdwijning van slechts de gezichten heeft de vraag doen ontstaan wat er precies heeft plaatsgevonden, het lijkt te bizar om het af te schuiven op slechts erosie.
Het verhaal gaat dat tijdens het schilderen van het stuk, drie nonnen het klooster verlieten en nooit terugkeerden, en werden dus niet gebruikt als modellen voor het werk. Vanwege dit voorval zou het wel eens kunnen zijn dat hun zielen zonder vrede ronddolen in de omgeving. De positie van de handen van alle figuren heeft ook geleid tot speculatie en bevat volgens sommige locals een geheime betekenis.

Al in al, de nonnen zijn een bizarre bezienswaardigheid die bijdragen aan een spookachtige en enge sfeer die op deze historische en fascinerende plek heerst, en het is dan ook zeker de moeite waard om er een bezoek te brengen. Als je durft!
Het hele complex is onderdeel van de grotere UNESCO werelderfgoedsite met de titel "De Longobarden en de plaatsen waarvanuit ze regeerden", samen met het archeologisch gebied van Castelseprio, en zijn beslist een must see voor hen die een vakantiewoning in Lombardije hebben gevonden.
Het hele complex is onderdeel van de grotere UNESCO werelderfgoedsite met de titel "De Longobarden en de plaatsen waarvanuit ze regeerden", samen met het archeologisch gebied van Castelseprio, en zijn beslist een must see voor hen die een vakantiewoning in Lombardije hebben gevonden.
Foto credits
foto 1: Paul Barker Hemings / CC BY-SA 2.0;
foto 2: RoyalMailShip / CC BY-SA 3.0;
foto 3: Alessio Facchin / CC BY-SA 3.0
foto 1: Paul Barker Hemings / CC BY-SA 2.0;
foto 2: RoyalMailShip / CC BY-SA 3.0;
foto 3: Alessio Facchin / CC BY-SA 3.0