Archief voor 'Lombardije'

Pavia is een verouderd stadje in Lombardije dat meer dan 2000 jaar oud is, niet ver van Milaan gelegen en sprookjes oproept, met name die van Rapunzel. Er zijn talloze middeleeuwse torens die naar de hemel reiken en neerkijken op moderne gebouwen.

Deze dunne, op het eerste gezicht doelloze torens, overheersden ooit het stadje met hun grote aantal. Vandaag de dag zijn het er nog slechts een paar, maar toch staat het stadje nog bekend als de "stad met 100 torens".

Ondanks het geringe aantal torens van vandaag de dag, zijn er toch nog genoeg dingen om te zien en te doen in de stadje. Dus maak een keuze uit onze vakantiewoningen in Lombardije en breng een bezoek aan het prachtige Pavia!

Om in te haken op ons laatste artikel, dit stuk zal ingaan op onze andere aanbevelingen van het lijstje van zeven wonderen van Italië.

De kathedraal van St Ambrosius is een gebouw met wortels die teruggaan tot op de 10e eeuw, alhoewel de huidige structuur van de zestiende eeuw dateert. Het is de zetel van de bisschop van Vigevano en het huidige bouwwerk werd gebouwd in opdracht van graaf Francesco II Sforza in 1530.

Opgedragen aan St. Ambrosius, ontworpen door Antonio da Lonate en men gaat ervan uit dat kort daarna werd aangevangen met de bouw, het werk werd pas in 1612 voltooid.

Met een prachtig geschilderd interieur, een recentere barokke voorkant en een beroemde schatkist en museum binnen het gebouw, het is wat dat betreft echt een typisch Italiaanse kathedraal.

Columbanus, in Italië ook wel bekend als San Columbano, was een Ierse heilige die actief was in het Frankische Rijk. Hij stichtte vele kloosters in het hedendaagse Frankrijk, Duitsland, België en Zwitserland, in de 6e en 7e eeuw.

De bekendste kloosters zijn: St. Gall in Zwitserland, Disibodenberg in het Rijn paltsgraafschap, St. Paul's bij Besançon, Lure en Cusanec in het bisdom van Besançon, Beze in het bisdom van Langres, de abijen van Remiremont en Moyenmoutier in het bisdom van Toul, Fossesl-la-Ville in het bisdom van Liège, Mont-St-Michel bij Peronne, Ebersmunster in de Alsace en St. Martin bij Keulen.

Uitiendelijk verhuisde bij naar Italië, in de buurt van Bobbio, waar hij een groot monastiek centrum oprichtte. Hij werkte hard om de Lombarden te bekeren en de eenheid met het bisdom van Rome te herstellen. Hier bracht hij uiteindelijk ook de laatste jaren van zijn leven door en liet een flink aantal geschriften na die uiteindelijk de monastieke cultuur van de middeleeuwen hebben helpen vormgeven.

Het Torba klooster was oorspronkelijk gebouwd in de 5e eeuw als een Romeins fort tegen invasies van barbaren en gebruikt voor militaire doeleinden onder verschillende regimes en vermommingen, totdat het onder de heerschappij kwam van een groep Benedictijnse nonnen in de 8e eeuw. Het gebouw werd uitgebreid en tot een religieus complex gemaakt waarvan het interieur een versiering kreeg met uitgewerkte muurschilderingen en fresco's.

Later verviel het klooster in ongebruik als een religieus gebouw en werd gebruikt door lokale boeren met meer praktische opvattingen over hoe het gebouw het beste gebruikt kan worden. Zij besloten om de schilderingen te bedekken met plamuur en, in sommige gevallen, negeerden zij de werken volkomen, en lieten ze gewoon aan hun lot over.

Als een resultaat hiervan ging veel verloren, maar sommige werken wisten toch te overleven, ondanks de verwaarlozing. Er is gelukkig een gedeelte dat heeft weten te overleven en heeft geleid tot het ontstaan van vele legendes en geruchten.

Cassoeula (ook wel bekend als Cazzuola, Cazzola en Bottagion) is een typisch wintergerecht dat bestaat uit kool en varken en met name populair is in noord Italië en Lombardije. Met zijn rijke en sterke smaak is het het perfecte troostende gerecht voor de koude wintermaanden.

Er doen verschillende verhalen de ronde over de oorsprong van het gerecht, zoals wel vaker het geval is met Italiaanse specialiteiten. Echter, er is een verhaal dat het associëert met de viering van Sint Anthonius de Abt op 17 januari, welke overeenkomt met het varkensslacht seizoen. De delen van het varken die gebruikt werden in het gerecht waren die die onmiddellijk na de slacht konden worden gebruikt en de betere delen werden opgehangen om de smaak van het vlees beter tot zijn recht te laten komen. Een ander verhaal gaat terug tot op de 16e eeuw in het door de Spanjaarde bezette Milaan. In deze versie van het verhaal werd het gerecht overgegeven aan een Milaans meisje door haar Spaanse geliefde, een legerofficier. Zij serveerde het vervolgens aan de edele Milaanse familie waar zij werkzaam voor was en het werd extreem goed ontvangen. Al snel won het gerecht aan populariteit en erkenning.