14
mrt.
2019
2019
Gepost in: Bezienswaardigheden
Books and Movies
Curiositeiten
Lombardije
Meren
Mooie Uitzichten
Noordwest-Italië
Onmisbare Attracties
Parels der architectuur
Plaatsen
Afgelopen maart vloog ik naar Zuid Korea voor een vakantie, ongeveer 24 uur onderweg vanuit Ierland, alles inbegrepen. Ik had het plan om een aantal recente Oscar-winnende films te bekijken tijdens de vlucht(en), films waar iedereen zo lyrisch over is. Eenmaal mijn stoel gevonden, maakte ik kennis met de reizigers in de stoelen naast mij, een zeer vriendelijk bejaard Koreaans koppel en onmiddellijk zeer op mij gesteld vanwege mijn katholieke achtergrond. Zij kwamen net terug van een reis langs alle religieuze sites in Europa. De dame vroeg mij om haar te helpen met haar beeldscherm en ik nam de moeite om iets te vinden wat voor haar interessant zou zijn, iets in Koreaans of met ondertiteling. Helaas was er weinig voor haar om uit te kiezen en uiteindelijk gaf ik het maar op. Dit betekende dat ze eventjes later op mijn scherm begon mee te kijken. Ik besefte maar al te goed dat een religieuze oude dame me goed in de gaten hield bij het kijken van “Call Me By Your Name.” Ik wist genoeg van de film om te raden welke scenes zij niet zou goedkeuren en zodoende zette ik op een bepaald moment de film even op pauze, op het beeldscherm was het idyllische stadje te zien waar de film is opgenomen. Ik was even met iets anders bezig en ik merkte dat de oude dame langzaam in slaap viel, ze keek weg van het beeldscherm en met een glimlach op haar gezicht mompelde ze zachtjes in het Koreaans "Wat een mooie plaats..."