Ontdek Het Fraaiste Gebouw In De Romantische Stad Verona

Verona staat internationaal al bekend als de grootste stad van de romantiek in Italië vanwege de, misschien wel grootste geliefden aller tijden, Romeo en Julia. Naast deze ongelooflijke roem is ook de architectuur van deze charmante stad in Veneto ongelooflijk mooi en pittoresk, wat bijdraagt aan de door en door romantische sfeer van de plaats. Van alle mooie en romantische gebouwen in de stad is kerk van Sant'Eufemia, of Chiesa di Sant'Eufemia, een van de beste voorbeelden. Als je een vakantiewoning in Verona hebt gevonden en wat tijd gaat doorbrengen met het verkennen van de stad dan raden we je ten zeerste aan om langs te komen voor een bezoek aan dit prachtige architectonische pareltje.

De kerk van Sant'Eufemia bevindt zich in het hart van het historische centrum van Verona, op de plaats van een kerk die dateert uit de 5e of 6e eeuw. Verschillende andere gebouwen werden door de eeuwen heen op deze locatie gebouwd, met de fundering van de huidige kerk uit de 13e eeuw, toen de heersende Della Scala familie Augustijner monniken naar de stad bracht om een klooster te bouwen in wat toen de Kapiteinswijk van de stad was. Hoewel ze in 1262 naar Verona werden gehaald, moesten eerst de nodige donaties en fondsen worden verzameld om de bouw van de nieuwe kerk en het klooster te bekostigen. Met name het legaat van Alberto della Scala was een integraal onderdeel van de financiering en voltooiing van het project.

In 1331 werd het gebouw ingewijd door de bisschop van Verona, hoewel dit niet het einde van het gebouw betekende en het klooster in de loop van de volgende eeuwen werd uitgebreid om het toenemende aantal monniken dat arriveerde mogelijk te maken, aangetrokken door de grote reputatie van de klooster, en om de uitbreiding en verfraaiing van de kerk te bewerkstelligen. In 1340 gaf Mastino II della Scala toestemming voor toevoegingen aan de kerk, waaronder het creëren van de enorme apsis waar het nog steeds bekend om staat en gedurende de rest van de eeuw werden verschillende kapellen en kleine altaren toegevoegd. Gedurende de 16e eeuw werd de gotische kerk opnieuw ingericht om beter aan te sluiten bij de smaak van de laat-renaissancestijl van die tijd. Beroemde kunstenaars van de Veronese school kregen de opdracht om schilderijen en altaarstukken toe te voegen, met werken van onder meer Giovan Francesco Caroto, Francesco Torbido, Moretto, Dionisio Battaglia, Battista del Moro, Paolo Farinati, Jacopo Ligozzi, Bernardino India, Domenico en Felice Brusasorci. Na het Concilie van Trente en tijdens de contrareformatie waren er plannen om van de kerk een enorm en ongelooflijk bouwwerk te maken, een bouwwerk dat in Italië zijn gelijke niet zou kennen.

Naarmate de tijd verstreek, veranderde er nogal wat voor de kerk en het klooster, met name de pest van 1630 zag een grote ontvolking van de eens zo bloeiende en levendige gemeenschap van monniken. Later namen Napoleontische troepen het over en maakten van het gebouw een militair hospitaal en raakte het complex in verval. Tijdens de 18e eeuw raakten zowel de gevel als de binnenruimtes beschadigd en werd er behoorlijk geknoeid. Terwijl de kerk onder Oostenrijks bewind heropend werd voor erediensten, werd het al snel weer een militair hospitaal tijdens de drie Italiaanse onafhankelijkheidsoorlogen (1848, 1859, 1866). Vervolgens, toen aan het begin van de 20e eeuw, werd begonnen met restauratiewerkzaamheden, veroorzaakte een explosie van de nabijgelegen Ponte della Vittoria tijdens de Tweede Wereldoorlog ernstige schade aan de gevel en vernietigde het het achttiende-eeuwse enkele lancetvenster, dat vervolgens werd vervangen door een groot roosvenster.

Hoewel er tijdens het Napoleontische tijdperk wat werd geplunderd, wat resulteerde in het verlies van een aantal werkelijk ongelooflijke kunstwerken die ooit een prominente plaats in de kerk innamen (inclusief schilderijen van Balestra, Ridolfi, Giolfino en de familie Brusasorci) en hoewel de lotsbestemming van het gebouw door de eeuwen heen zo sterk is veranderd, is het vandaag de dag weer een prachtig pareltje. Het gebouw is opnieuw gerestaureerd in de laatste 20e en de 21e eeuw en heeft een grotendeels gotische gevel en een interieur dat vooral wordt gekenmerkt door die veranderingen en toevoegingen uit de Renaissance. De gewelven tonen het werk van Gaetano Miolato, dat dateert uit de jaren 1930 en omvat polychrome lijsten, liturgische symbolen en drie schilderijen met de geboorte van Christus, met scènes van de aankondiging van Maria in de tempel op het gewelf van het schip, een lacunair motief met een centrale rozet en de vier profeten in de pluimen, op het gewelf bij het transeptkruis, een scène van het laatste avondmaal op het dak van de pastorie, en een heilig hart van Jezus en vier heiligen in de vijf segmenten waaruit de schitterende apsis bestaat. Dit is eveneens een 16e-eeuws fresco van St. Paul aan de voet van Ananias door Battista del Moro, een Magdalena in de 17e-eeuwse stijl die een laat werk was van de 19e-eeuwse kunstenaar Giulio Carpioni, evenals een berouwvolle heilige Hiëronymus bij zijn hand, een 16de-eeuws altaarstuk van Jacopo Ligozzi, en altaarstukken van Francesco Torbido, Domenico Brusasorci, Giovanni Caliari, Agostino Ugolini en Giambettino Cignaroli, om een paar te noemen. Alle zeven altaren aan iedere kant van het schip (14 in totaal) worden omlijst door sculpturale decoraties gemaakt van fijn marmer en steen door onder meer de 18e-eeuwse Veronese beeldhouwer Diomirio Cignaroli en er zijn verschillende andere doeken, sculpturale werken, fresco's, en bronzen beelden verspreid over de kerk. Het is echt als een schatkist, vol met ongelooflijke kunstwerken.

Als je eenmaal een vakantiehuis in Verona of een vakantiewoning in Veneto hebt gevonden en je gaat dit deel van Italië ontdekken, duik dan in de romantische sfeer van de stad en kom dit ontzettend mooie juweeltje zelf bekijken, want het is een absoluut feest voor de zintuigen!