De Brera Kunstgalerie, ofwel de Pinacoteca di Brera, is de belangrijkste openbare kunstgalerie van Milaan en heeft een ongelooflijk uitgebreide verzameling werken van meer dan zes eeuwen Europese kunst, met werken van onder meer Rubens, Titiaan, Correggio en Anthonie van Dijck.
Ondergebracht in een oorspronkelijk 14e-eeuws klooster en in de 18e eeuw omgebouwd tot een academie waar, om de studenten architectuur, beeldhouwkunst en diverse andere kunsten te onderwijzen, een verzameling afgietsels naar aanleiding van de klassieke oudheid werd aangelegd. Deze eerste verzameling beeldhouwwerken die werd gebruikt voor het opleiden van studenten, groeide fors en al snel werden ook schilderijen opgenomen in de verzameling. Uiteindelijk werd in de 19e eeuw de academie en de galerie van elkaar gescheiden.
Ondergebracht in een oorspronkelijk 14e-eeuws klooster en in de 18e eeuw omgebouwd tot een academie waar, om de studenten architectuur, beeldhouwkunst en diverse andere kunsten te onderwijzen, een verzameling afgietsels naar aanleiding van de klassieke oudheid werd aangelegd. Deze eerste verzameling beeldhouwwerken die werd gebruikt voor het opleiden van studenten, groeide fors en al snel werden ook schilderijen opgenomen in de verzameling. Uiteindelijk werd in de 19e eeuw de academie en de galerie van elkaar gescheiden.
Uiteindelijk werd de galerie geopend voor het publiek en vandaag de dag is het een van de belangrijkste culturele instellingen in de stad. Een van de ongelooflijke werken die men er tegenwoordig kan bewonderen; "Het Huwelijk van de Maagd" (ook bekend als Lo Sposalizio) van de beroemde renaissance kunstenaar Raphaël. Een van zijn allermooiste werken, het is een must-see voor iedereen die een vakantiewoning in Milaan heeft gevonden.
Voltooid in 1504 voor de Franciscaanse kerk van San Francesco in Città di Castello, het is een prachtig olieverfschilderij waarop men de huwelijksceremonie van Maria en Jozef kan zien. Het is een van de drie werken in opdracht van de beschermheren in Citta di Castello, die eigenlijk naar de leraar van Raphael Pietro Perugino waren gestuurd. Bij zijn afwezigheid voltooide Raphaël het werk maar, en we mogen het lot dankbaar zijn dat hij dat heeft gedaan!
Men zegt dat hij zou zijn geïnspireerd door een werk dat zijn meester had geschilderd (hoewel men het hier verre van eens over is), het werd gemaakt in opdracht van Filippo degli Albezzini voor de kerk van Sint Franciscus en bleef daar ook tot generaal Giuseppe Lechi troepen naar Città di Castello leidde om het te bevrijden van de Oostenrijkse bezetting. Het werd overgenomen door of cadeau gedaan aan (afhankelijk van wie je het vraagt) Lechi, die het later aan Giacomo Sannazaro zou verkopen. Sannazaro verkocht het werk vervolgens weer op zijn beurt in 1804 aan de Ospedale Maggiore in Milaan en in 1806 verkocht het ziekenhuis het uiteindelijk aan de Italiaanse staat. Sindsdien wordt het tentoongesteld in de Pinacoteca.
Op de achtergrond zien we een prachtige gecentraliseerde tempel, een perfecte architectonische vorm, vele figuren die hier en daar staan afgebeeld en een mooi Italiaans landschap, terwijl de voorgrond wordt bezet door de voornaamste figuren van de scène en het huwelijksfeest. Alle figuren zijn gedrapeerd in prachtige stoffen in juweeltinten en vergulde accessoires, en hebben de karakteristieke zoete gezichten zoals we van Raphaël gewend zijn. Het beeld als geheel is harmonieus en ongelooflijk mooi en een prachtig iets om de volgende keer dat je in Milaan bent zo lang mogelijk te bewonderen.
Voltooid in 1504 voor de Franciscaanse kerk van San Francesco in Città di Castello, het is een prachtig olieverfschilderij waarop men de huwelijksceremonie van Maria en Jozef kan zien. Het is een van de drie werken in opdracht van de beschermheren in Citta di Castello, die eigenlijk naar de leraar van Raphael Pietro Perugino waren gestuurd. Bij zijn afwezigheid voltooide Raphaël het werk maar, en we mogen het lot dankbaar zijn dat hij dat heeft gedaan!
Men zegt dat hij zou zijn geïnspireerd door een werk dat zijn meester had geschilderd (hoewel men het hier verre van eens over is), het werd gemaakt in opdracht van Filippo degli Albezzini voor de kerk van Sint Franciscus en bleef daar ook tot generaal Giuseppe Lechi troepen naar Città di Castello leidde om het te bevrijden van de Oostenrijkse bezetting. Het werd overgenomen door of cadeau gedaan aan (afhankelijk van wie je het vraagt) Lechi, die het later aan Giacomo Sannazaro zou verkopen. Sannazaro verkocht het werk vervolgens weer op zijn beurt in 1804 aan de Ospedale Maggiore in Milaan en in 1806 verkocht het ziekenhuis het uiteindelijk aan de Italiaanse staat. Sindsdien wordt het tentoongesteld in de Pinacoteca.
Op de achtergrond zien we een prachtige gecentraliseerde tempel, een perfecte architectonische vorm, vele figuren die hier en daar staan afgebeeld en een mooi Italiaans landschap, terwijl de voorgrond wordt bezet door de voornaamste figuren van de scène en het huwelijksfeest. Alle figuren zijn gedrapeerd in prachtige stoffen in juweeltinten en vergulde accessoires, en hebben de karakteristieke zoete gezichten zoals we van Raphaël gewend zijn. Het beeld als geheel is harmonieus en ongelooflijk mooi en een prachtig iets om de volgende keer dat je in Milaan bent zo lang mogelijk te bewonderen.