Het Vaticaan is in feite een ongelooflijke schatkamer aan kunst en cultuur. Omdat het een bron van enorme rijkdom en weelde was en de kerk eeuwenlang een van de belangrijkste opdrachtgevers ter wereld, is het geheel van kunstwerken dat binnen de muren van het Vaticaan is opgebouwd gewoon fenomenaal. Geweldige werken, zoals het beroemde plafond van de Sixtijnse kapel van Michelangelo, zijn zeer bekend, maar er zijn nog veel andere werken die zeker de moeite waard zijn om de tijd voor te nemen om meer van te zien en er meer over te leren. Sterker nog, er is een eindeloze lijst van andere werken die we zouden kunnen noemen, maar in deze nieuwe reeks zullen we enkele van onze beste keuzes de revue laten passeren om je te helpen het aantal echte fantastische kunstwerken wat terug te brengen. Je hoeft alleen nog maar een vakantiewoning in Rome, te vinden en naar het Vaticaan te gaan. Voor je het weet kun je de talloze culturele en artistieke pareltjes met eigen ogen gaan bewonderen.
De Vaticaanse Musea werden in de 16e eeuw opgericht door Paus Julius II en inmiddels is het een van de best bezochte museumcomplexen ter wereld. Onder de 54 kamers van de galerijen bevindt zich de Sixtijnse kapel, maar voordat je daar eenmaal aankomt (het is de allerlaatste galerij), neem vooral de tijd om de kamers te bezoeken die de Vaticaanse collectie van moderne religieuze kunst herbergen. Hier tref je de wat minder verwachte en meer (relatief) recente namen zoals bijvoorbeeld Rodin, Gauguin, Dali, Picasso en Van Gogh. Onder de meer dan 800 werken van deze collectie bevindt zich tevens de verbluffende eerste versie van "De Pietà (naar Delacroix)" (1889) van van Gogh.
We zien een werk waar sprake is van behoud van het onderwerp en de compositie van het origineel, maar toch in de stijl is toch zeer van Gogh te herkennen, het is een donker en grimmig werk. Van Gogh was zich er zeer van bewust hoe spookachtig en dramatisch zijn werk is en zou het volgende erover hebben gezegd: "De Delacroix is een Piëta, dat wil zeggen de overleden Christus met een Mater Dolorosa. Het uitgeputte lijk ligt op de grond in de ingang van een grot, de handen naar voren aan de linkerkant, en de vrouw erachter. Het is 's avonds na een onweersbui, het verloren figuur in blauwe kleren - de losse kleren bewegen wat door de wind - scherp afstekend tegen een hemel waarin violette wolken met gouden randen zweven, ook zij strekt haar lege armen voor zich uit in een groot gebaar van wanhoop, en men ziet de goede stevige handen van een vrouw die hard heeft gewerkt. Met haar wapperende kleren is de vorm van de figuur bijna net zo breed als hoog, en het gezicht van de dode man is te zien in de schaduw - maar het bleke hoofd van de vrouw steekt duidelijk af tegen een wolk - een contrast dat ervoor zorgt dat die twee hoofden lijken op een sombere tint bloem en een bleke bloem, gerangschikt op een manier om het wederzijdse effect te versterken. "
Het totale effect is een werk dat de diepe droefheid en de menselijkheid van het moment van een vrouw en haar dode kind laat zien, en hoe verschrikkelijk triest dat is. Een van die werken die zichzelf vast zal leggen in je geheugen, het is zeker een opvallend werk uit de collecties van het Vaticaan.
We zien een werk waar sprake is van behoud van het onderwerp en de compositie van het origineel, maar toch in de stijl is toch zeer van Gogh te herkennen, het is een donker en grimmig werk. Van Gogh was zich er zeer van bewust hoe spookachtig en dramatisch zijn werk is en zou het volgende erover hebben gezegd: "De Delacroix is een Piëta, dat wil zeggen de overleden Christus met een Mater Dolorosa. Het uitgeputte lijk ligt op de grond in de ingang van een grot, de handen naar voren aan de linkerkant, en de vrouw erachter. Het is 's avonds na een onweersbui, het verloren figuur in blauwe kleren - de losse kleren bewegen wat door de wind - scherp afstekend tegen een hemel waarin violette wolken met gouden randen zweven, ook zij strekt haar lege armen voor zich uit in een groot gebaar van wanhoop, en men ziet de goede stevige handen van een vrouw die hard heeft gewerkt. Met haar wapperende kleren is de vorm van de figuur bijna net zo breed als hoog, en het gezicht van de dode man is te zien in de schaduw - maar het bleke hoofd van de vrouw steekt duidelijk af tegen een wolk - een contrast dat ervoor zorgt dat die twee hoofden lijken op een sombere tint bloem en een bleke bloem, gerangschikt op een manier om het wederzijdse effect te versterken. "
Het totale effect is een werk dat de diepe droefheid en de menselijkheid van het moment van een vrouw en haar dode kind laat zien, en hoe verschrikkelijk triest dat is. Een van die werken die zichzelf vast zal leggen in je geheugen, het is zeker een opvallend werk uit de collecties van het Vaticaan.