De Uffizi Galerie, ofwel Galleria degli Uffizi, aan de Piazza della Signoria is een van de oudste en beroemdste kunstmusea in Europa en op aarde. Oorspronkelijk begon het onder Vasari voor Cosimo I de' Medici in 1560, de naam is ontleent aan het Italiaanse woord voor "kantoor", aangezien dat het aanvankelijke doel was van het bouwwerk toen het werd gebouwd. Door de tijd heen werd er meer en meer ruimte ingericht voor het tentoonstellen van kunstwerken, totdat dat de primaire functie werd van het gebouw en in de zestiende eeuw opengesteld voor enkele geïnteresseerde bezoekers. In 1765 werd het officieel opengesteld voor het publiek en vandaag de dag is het een van 's werelds bekendste en meest geliefde kunstgaleries. Er zijn vele werken te bewonderen van kunstenaars van over de hele wereld, maar het hoogtepunt is toch wel het werk van Titiaan.
Titaan is een van de grootste kunstenaars ooit en zijn "Venus van Urbino" is echt een waar meesterwerk. Het werd voltooid in 1538 voor de Graaf van Urbino Guidobaldo II Della Rovere, als een geschenk van de graaf aan zijn jonge vrouw. Het staalt symbool voor het huwelijk en men vindt er verder verwijzingen naar erotiek, getrouwheid en moederschap in terug. Zo is de hond aan de voet van de vrouw is het symbool voor huwelijkse getrouwheid, en het dienstmeisje die neerkijkt op de jonge vrouw terwijl ze in een kast zit te rommelen, een symbool van het moederschap.
De iconische pose van de Venus is duidelijk een eerbetoon aan zijn vriend en meester, Giorgione, die een soort van identiek schilderij had gemaakt in 1510, de Slapende Venus. Alhoewel de twee schilderijen overeenkomen, ze verschillen toch zeer van aard. Giorgione's Venus was een idealisering en werd in een outdoor setting gepresenteerd als een godin. De Venus van Titiaan is geplaatst in een intieme indoor setting. Zij kijkt naar buiten toe, naar de toeschouwer met een flirterige blik. Zijn Venus is niet een godin die onaanraakbaar is, maar meer een verleidelijk figuur van vlees en bloed. Dit was precies zijn bedoeling, om de liefde van het huwelijk tussen man en vrouw naar voren te brengen, iets wat echt en tastbaar is.
De Venus van Titiaan is echt een schoonheid om te zien en het hele schilderij is werkelijk prachtig met rijke kleuren, een delicate chiaroscuro en subtiele texturen. Voor kunstliefhebbers die Toscane of het Uffizi bezoeken, dit werk is echt een must-see. Je hoeft alleen nog maar een luxe villa in Florence uit te zoeken en je kunt dit meesterwerk zelf gaan bewonderen.
De iconische pose van de Venus is duidelijk een eerbetoon aan zijn vriend en meester, Giorgione, die een soort van identiek schilderij had gemaakt in 1510, de Slapende Venus. Alhoewel de twee schilderijen overeenkomen, ze verschillen toch zeer van aard. Giorgione's Venus was een idealisering en werd in een outdoor setting gepresenteerd als een godin. De Venus van Titiaan is geplaatst in een intieme indoor setting. Zij kijkt naar buiten toe, naar de toeschouwer met een flirterige blik. Zijn Venus is niet een godin die onaanraakbaar is, maar meer een verleidelijk figuur van vlees en bloed. Dit was precies zijn bedoeling, om de liefde van het huwelijk tussen man en vrouw naar voren te brengen, iets wat echt en tastbaar is.
De Venus van Titiaan is echt een schoonheid om te zien en het hele schilderij is werkelijk prachtig met rijke kleuren, een delicate chiaroscuro en subtiele texturen. Voor kunstliefhebbers die Toscane of het Uffizi bezoeken, dit werk is echt een must-see. Je hoeft alleen nog maar een luxe villa in Florence uit te zoeken en je kunt dit meesterwerk zelf gaan bewonderen.
