Paus Alexander VII had grote ambities voor Rome en begon met bouwprojecten op grote schaal met het doel om grote delen ervan te reorganiseren en herontwerpen. Zo voltooide hij samen met de zeer getalenteerde architect, beeldhouwer, schilder, schrijver en ontwerper, Bernini, het beroemde Sint Pietersplein. Deze open ruimte ligt voor de Sint Pieters basiliek en Alexander had een ontwerp voor ogen waarbij een maximum aantal aanbidders aanwezig zou kunnen zijn om de paus zijn zegeningen te zien geven vanaf de kerk of aangrenzende paapse appartementen. Daarnaast zou het ook een groots entree vormen naar de heilige gebouwen. Dit samenwerkingsverband hield in dat er vaak overlegd moest worden tijdens de verschillende stappen die gemaakt moesten worden, totdat uiteindelijk het huidige ontwerp werd uitgekozen.
Een van de prachtigste en grootste piazzas ter wereld, je moet het teminste eenmaal in je leven gezien hebben om echt de impact ervan te kunnen begrijpen die van de ruimte uitgaat. Ga op zoek naar een vakantiewoning in Rome en je kunt zelf wandelen over dit unieke en heilige plein.
De wortels van de basiliek gaan terug tot op het martelaarschap van Peter, gekruisigd door Keizer Nero en begraven in een heidense begraafplaats nabij het circus. In 319 n.Chr. besloot Keizer Constantijn een basiliek te bouwen die half de omvang van de huidige kerk zou beslaan die nu boven Peters graf staat. Dit alles naar aanleiding van het verzoek van Paus Sint Sylvester I.
De wortels van de basiliek gaan terug tot op het martelaarschap van Peter, gekruisigd door Keizer Nero en begraven in een heidense begraafplaats nabij het circus. In 319 n.Chr. besloot Keizer Constantijn een basiliek te bouwen die half de omvang van de huidige kerk zou beslaan die nu boven Peters graf staat. Dit alles naar aanleiding van het verzoek van Paus Sint Sylvester I.
Tegen de 15e eeuw stond het geheel op instorten. In de 16e eeuw werd het in fasen herbouwd door Bramante, Raphaël, en Michelangelo, met een voorgevel door Carlo Maderno.
Toen de beslissing werd gemaakt om het Piazza in 1656 te herontwerpen, werd Bernini aangesteld als de architect. Bernini's voornaamste taak was het om het belang en betekenis van de basiliek zwaar te laten meewegen bij het ontwerp, alsmede het beschouwen van de meer praktische aspecten zoals aangegeven door zijn beschermheren.
Het werken langs bestaande structuren maakte het werk tot een zeer grote uitdaging.
Het Piazza bestaat uit een ovaal gedeelte, het Piazza Obliqua, en een trapeziumvormig gedeelte, het Piazza Retta. In het centrum van de ovale ruimte treft men de Egyptische obelisk, welke Bernini tot het pronkstuk van het Piazza maakte. Het meest karakteristieke aspect van het Piazza is de zuilengang die het geheel omlijst. Bernini wilde aanvankelijk een derde arm toevoegen, bestaande uit een triomfantelijke boog en die de zuilen met elkaar zou verbinden. Financiële beperkingen hebben dit helaas geen doorgang kunnen laten geven. De zuilen creëeren een elliptische vorm rond het Piazza. Conform de Dorische orde is het vier zuilen diep en vormen drie passages; twee voor voetgangers en een voor rijtuigen. Deze doorgang werd gebruikt voor ceromoniële processies en voorzag eveneens in bescherming voor zon, wind, en regen. Het geheel is afgemaakt met 96 beelden van de meest beroemde heiligen en martelaren van de kerk, elke ontworpen door Bernini.
Werkelijk uniek en verbazingwekkend, ieder bezoek aan Rome of het Vaticaan zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan het spektakel van Bernini's Piazza en de buitengewone zuilen die het geheel omlijsten.
Toen de beslissing werd gemaakt om het Piazza in 1656 te herontwerpen, werd Bernini aangesteld als de architect. Bernini's voornaamste taak was het om het belang en betekenis van de basiliek zwaar te laten meewegen bij het ontwerp, alsmede het beschouwen van de meer praktische aspecten zoals aangegeven door zijn beschermheren.
Het werken langs bestaande structuren maakte het werk tot een zeer grote uitdaging.
Het Piazza bestaat uit een ovaal gedeelte, het Piazza Obliqua, en een trapeziumvormig gedeelte, het Piazza Retta. In het centrum van de ovale ruimte treft men de Egyptische obelisk, welke Bernini tot het pronkstuk van het Piazza maakte. Het meest karakteristieke aspect van het Piazza is de zuilengang die het geheel omlijst. Bernini wilde aanvankelijk een derde arm toevoegen, bestaande uit een triomfantelijke boog en die de zuilen met elkaar zou verbinden. Financiële beperkingen hebben dit helaas geen doorgang kunnen laten geven. De zuilen creëeren een elliptische vorm rond het Piazza. Conform de Dorische orde is het vier zuilen diep en vormen drie passages; twee voor voetgangers en een voor rijtuigen. Deze doorgang werd gebruikt voor ceromoniële processies en voorzag eveneens in bescherming voor zon, wind, en regen. Het geheel is afgemaakt met 96 beelden van de meest beroemde heiligen en martelaren van de kerk, elke ontworpen door Bernini.
Werkelijk uniek en verbazingwekkend, ieder bezoek aan Rome of het Vaticaan zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan het spektakel van Bernini's Piazza en de buitengewone zuilen die het geheel omlijsten.
Foto credits
foto 1: valyag / CC BY-SA 3.0
foto 1: valyag / CC BY-SA 3.0
