Verblijf in een geweldige vakantiewoning in Venetië en bezoek de plaatsen waar het volgende verhaal plaatsvindt!
Er was eens een oude visser die woonde en werkte in Venetië. Deze eerlijke, hardwerkende man had, behalve zijn boot en de netten, maar weinig bezittingen, maar was een gelukkig man. Iedere avond, nadat hij klaar was met zijn werk voor de dag, roeide hij naar een grote, marmeren brug vlakbij het Dogepaleis. Hier legde hij dan aan en sliep tot de volgende morgen. Hij hield van zijn simpele leven en zag de brug waaronder hij sliep als zijn eigen marmeren paleis!
Tijdens de wintermaanden werd Venetië regelmatig geteisterd door stormen, maar de visser lag meestal veilig, weggestopt onder de brug. Maar op een nacht in februari brak er een storm uit die maar liefst drie hele dagen over de stad raasde, en Venetië werd geteisterd door wilde golven! Het kolkende water van de grachten brak de touwen van de boot van de visser en hij werd weggeveegd naar het open water. Uiteindelijk wist de visser aan de trappen van de Riva van San Marco op het droge te klimmen.
Hier moest hij wachten en zien hoe zijn boot door de hoge golven werd geteisterd. Terwijl de visser op de trappen zat kwam er een man naast hem staan.
Er was eens een oude visser die woonde en werkte in Venetië. Deze eerlijke, hardwerkende man had, behalve zijn boot en de netten, maar weinig bezittingen, maar was een gelukkig man. Iedere avond, nadat hij klaar was met zijn werk voor de dag, roeide hij naar een grote, marmeren brug vlakbij het Dogepaleis. Hier legde hij dan aan en sliep tot de volgende morgen. Hij hield van zijn simpele leven en zag de brug waaronder hij sliep als zijn eigen marmeren paleis!
Tijdens de wintermaanden werd Venetië regelmatig geteisterd door stormen, maar de visser lag meestal veilig, weggestopt onder de brug. Maar op een nacht in februari brak er een storm uit die maar liefst drie hele dagen over de stad raasde, en Venetië werd geteisterd door wilde golven! Het kolkende water van de grachten brak de touwen van de boot van de visser en hij werd weggeveegd naar het open water. Uiteindelijk wist de visser aan de trappen van de Riva van San Marco op het droge te klimmen.
Hier moest hij wachten en zien hoe zijn boot door de hoge golven werd geteisterd. Terwijl de visser op de trappen zat kwam er een man naast hem staan.
De visser kende veel mensen in de stad, maar deze man kwam hem niet bekend voor. De onbekende man vroeg de visser of hij hem met de boot naar het eiland San Giorgio wilde brengen.
De visser wees op de storm en hoge golven, en waarschuwde dat zijn boot het misschien niet zou halen! Maar de man drong aan bij de visser, en zei dat het een noodgeval was, en dat hij de visser rijkelijk zou belonen als hij hem naar het eiland bracht.
Met een zucht ging de visser akkoord, en met veel pijn en moeite roeide de visser naar het eiland.
Eenmaal aangekomen sprong de man uit de boot, om vervolgens terug te komen met een knappe, jonge ridder, en hij verzocht de visser om naar het volgende eiland te roeien om nog iemand op te halen.
Na wat gekibbel gaf de visser toe en zette de gevaarlijke tocht te water voort. Bij het volgende eiland pikte ze een bisschop op, waarna ze richting de zee roeiden.
De visser wees op de storm en hoge golven, en waarschuwde dat zijn boot het misschien niet zou halen! Maar de man drong aan bij de visser, en zei dat het een noodgeval was, en dat hij de visser rijkelijk zou belonen als hij hem naar het eiland bracht.
Met een zucht ging de visser akkoord, en met veel pijn en moeite roeide de visser naar het eiland.
Eenmaal aangekomen sprong de man uit de boot, om vervolgens terug te komen met een knappe, jonge ridder, en hij verzocht de visser om naar het volgende eiland te roeien om nog iemand op te halen.
Na wat gekibbel gaf de visser toe en zette de gevaarlijke tocht te water voort. Bij het volgende eiland pikte ze een bisschop op, waarna ze richting de zee roeiden.
Hier zag de visser een vreselijk iets, namelijk een groot schip gevuld met zwarte demonen! Hun gegil ging door merg en been, en de oude man viel neer op z'n knieën en begon te bidden. De drie passagiers stonden op en maakten allen een kruisteken terwijl het schip dichterbij kwam.
Plotseling ging de storm liggen en de het demonenschip verdween met een luide klap! Hierna vroeg de man aan de visser om iedereen weer terug te roeien waar ze opgepikt waren.
Verbaasd voldeed de visser aan het verzoek van de man, en toen ze uiteindelijk weer de Riva si San Marco bereikten, onthulde de man zijn identiteit. Hij was St. Markus, patroonheilige van Venetië, en zijn twee kameraden waren St. Gregorius de ridder, en St. Nicolaas de bisschop. Samen redden zij de stad van een vreselijk lot. Markus verzocht de visser om de volgende morgen de Doge te vertellen wat hij had meegemaakt.
'Maar hoe zal hij mijn verhaal ooit geloven?' Vroeg de visser aan de man. Markus gaf de visser een ring en zei dat de Doge ieder woord zou geloven zodra hij de ring zag.
En inderdaad, de ring werd die morgen vermist uit de schatkamer van het paleis, en de Doge was tot de conclusie gekomen dat alleen St. Markus deze meegenomen zou kunnen hebben.
De oude visser werd rijkelijk beloond voor zijn dappere gedrag, en toen hij stierf werd er een marmeren beeld neergezet bij de brug waar hij zijn hele leven onder geslapen had, om hem te bedanken voor zijn dappere actie en het redden van de stad! Lees nog meer andere geweldige mythische verhalen, en onze fascinerende collectie van Legenden van Toscane!
Plotseling ging de storm liggen en de het demonenschip verdween met een luide klap! Hierna vroeg de man aan de visser om iedereen weer terug te roeien waar ze opgepikt waren.
Verbaasd voldeed de visser aan het verzoek van de man, en toen ze uiteindelijk weer de Riva si San Marco bereikten, onthulde de man zijn identiteit. Hij was St. Markus, patroonheilige van Venetië, en zijn twee kameraden waren St. Gregorius de ridder, en St. Nicolaas de bisschop. Samen redden zij de stad van een vreselijk lot. Markus verzocht de visser om de volgende morgen de Doge te vertellen wat hij had meegemaakt.
'Maar hoe zal hij mijn verhaal ooit geloven?' Vroeg de visser aan de man. Markus gaf de visser een ring en zei dat de Doge ieder woord zou geloven zodra hij de ring zag.
En inderdaad, de ring werd die morgen vermist uit de schatkamer van het paleis, en de Doge was tot de conclusie gekomen dat alleen St. Markus deze meegenomen zou kunnen hebben.
De oude visser werd rijkelijk beloond voor zijn dappere gedrag, en toen hij stierf werd er een marmeren beeld neergezet bij de brug waar hij zijn hele leven onder geslapen had, om hem te bedanken voor zijn dappere actie en het redden van de stad! Lees nog meer andere geweldige mythische verhalen, en onze fascinerende collectie van Legenden van Toscane!
Foto's genomen door:
foto 2: Chene Beck / CC BY-SA 3.0;
foto 2: Chene Beck / CC BY-SA 3.0;
